Her yazımın başlangıcı aynı "Sen". Her satır sana yazılıyor çünkü. Her şarkı seni anlatıyor. Her zerrem seni yaşıyor. Her sabah aklımdan senin adın geçiyor. Her saniyem seni yaşatıyor. İşte bu yüzden "her şey sensin" diyorum.
Hani sensiz geçiyor ya günlerim; sözde ayrıyım ya senden, yalan. Kendimi bir an elimde kalem seni yazarken buluyorum. Biter diyorum bir gün, kelimelerle birlikte tükenir gider diye bekliyorum, satırlara dökeyim içimden aksın gitsin diyorum; sonu gelmiyor. Her şey bitiyor "Sen" bitmiyorsun. Sen hiç bitme!
