Kendime terapi

Hiçbir şeyin geçmesine izin vermezken zamanı üçe bölebilir miyiz? Yok, şimdi her şeyin daima mevcut olduğu ve zamanın lineer olmadığını tartışmaya başlarsak; zamanı uzay-zaman boyutu olarak göreceksek ve zamanda da mekandaki gibi yayıldığımızı düşüneceksek ayrı bir döngüye gireceğiz, onu bir kenara bırakalım olur mu? Ehem, ne diyordum. Toplayıcı bir zihne sahipken, bir şeylerin geçmesine izin vermezken zamanı üçe bölemeyiz. Bugünümüzü ve dolayısıyla geleceğimizi etkileyen her şeye geçmişimize göre karar veriyorsak, aslında seçimlerimizi ve ihtimallerimizi çoktan belirlediğimiz “sözde geleceğe” tanık oluyor oluruz.
 
Zaten geçen sene de…
Geldim zaten kaç yaşına…
Aynısı olacak zaten…
Ya zaten ne bekliyordun, sen ki…
ve daha niceleri.

Çok düşündüm, sonra düştüm

Çok düşündüm, sonra düştüm, belki de sadece bir düştüm. Kendi halimde kalamadım, dağıldım. Kabuğumdan kurtulmaya çalıştım, özgürlük güzel şey sonuçta, yüklerden kurtulmak güzel şey; meğer tek önemli yanım o kabukmuş geç anladım. O kadar karanlık ve korkutucu muyum yakından gerçekten? Gözlerim kadar kara mı içim de? Ben de ben olmaya korkmalı mıyım mesela, yoksa zehrim sadece dışarıya mı? Katman katman yalnızlık tabirine yeni bir anlam kattım, neyin tercih neyin kader olduğunu çözemedim ve geldim. Evet, yine ben geldim. Bazı döngüler var, kırılamıyor; bazı sanrılar var geçmiyor, geçemiyor. Yarınlar dedikçe bugünü, bugün dedikçe yarınları kaybederken buluyorum kendimi. Belki de yarını düşünmek ötelemekten ibaret bazı şeyleri. Yarının bugünden daha iyi olacağını kim söylemişti sahi? Hayallerini düşündün mü yakınlarda? Ne dilerdin bugün bir mum üfleyecek olsan? 

Susması gereken yeri bilemeyen biri olmak gerçekten çok zor. Ama daha zoru içini susturmayı bilememek. Kişi kendinin en büyük düşmanı oluyor o sessizlikte, zaten başka kim tüm hassas noktalarına aynı anda basabilir ki kişinin.

Seni kaybetmekten korkuyorum

Sensiz kalmaktan korkuyorum anla beni, sana her konuda güvenen ben sensiz kendime güvenmiyorum. Bir de söz gelsin, başladığı gibi bitsin, kısa ve öz. Antuan Quentin'den, gördüğüm günden beri sevdiklerimden

Aşk, birine seni mahvetme yetkisi vermek ve bunu kullanmayacağına güvenmektir.