Hepimiz kendi hikayelerimizi yaşıyoruz. Kendimizi önemli hissetmek istiyoruz bazen, bazense kalabalıklar içerisine karışıp sorumluluklarımızdan kaçmak. Sıkça değişiyor, dönüşüyor, sonunda "bir anda" duruluyoruz. "Değiştim" demek kolayken "Değişeceğim" demek ne denli zor aslında. Değiştirmek istediklerimiz ve belirtebildiklerimiz "zaten istediğimiz" bazı rutinlerin hayatımıza adaptasyonundan ibaret, ama "Değiştim!" dedirtenler hiç de planladığımız şeyler değil. "Ama devir değişti!" dediğinizi duyar gibiyim (yoo değilim...), peki bundan sonra hiçbir şeyin değişmeyeceğini düşünmenizin nedeni ne?
