Sen benim için bazen çözümü zor bulmaca, bazen yalın bir kelime. Bazen çılgın dalgalı, bezen de durgun sakin bir deniz. Belki de uçsuz bucaksız bir denizde, keşfedilmeyi bekleyen küçük bir ada. Senin için “belki” diye söze başlamak da gerçekten zor. Belkileri çıkarmalıyım galiba hayatımdan.. Seni tek kelimeyle ifade etmek, bazen anlayabilmek gerçekten zor. Ama en azından alfabendeki çoğu harfi sanıyorum biliyorum. Belki de kelime kurmakta zorlanıyorum. Sence?
Hani Konfüçyüs söylemiş ya “Sözcüklerin gücünü anlayamadan, insanların gücünü anlayamazsınız." Sözcükleri anlamak ve anlatmak kendini, hayata ve insana..
“Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana...”
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana...”
Şimdilik bu durakta iniyorum, bir daha ki yolculukta karşılaşmak ve karşılanmak dileğiyle...
