9 Mayıs 2015 Cumartesi

Bazen, hissedersin işte...


Bazen gözlerin kapalı dinlemelisin, ne olduğunu bilmeden...

Bir garip varlık... Kendi dünyasının belirsiz cümlelerinin noktası olmaktan bıkmış bir şekilde savruluyor bir kalemin ucunda. Hayalleri anlaşılmayacak kadar karmaşık bir varlık anlatılıyor bu hayatta. Sürükleyici mi, değil mi o biraz tartışılır düzeyde. Fakat her duyguyu içerdiği ortada.

Hayatını kulaklarında dans eden müzikte hissedersin bazen... Her şey ondan ibaret gibi, bitmesine ramak kala başa alırsın müziği, sevdiğin yerleri tekrar tekrar dinlersin, müziğin sahibi eserinde ağlamaz, kahkaha atmaz fakat hissettirir. Duyarsın bunu... Gizliden eğlenmene olanak sağlar. Hayallerini kurarsın o ağlatırken, hayatını düzenlersin o kahkahalarda, kendini bulursun, kendini hazırlarsın çoğu zaman... Ritimle koşar, ritimle yorulur, ritimle durur ve ritimle yoğrulursun. Müzik dans eder, tutar elinden kimi zaman, eşlik edersin sen de kim bilir...

Hayatında bir melodisi olmalı insanın. Onsuz asla olamayacağını bilmeli cümleler. Sapasağlam durmalı melodiyle, tutmalı elinden, güç vermeli. Belki de belirsiz cümlelerin üç noktası olmaya hazırlanan melodiler bekler kalemin ucundan dökülecekleri... Aman gözleri kapanmadan cümlelerin!