Uykunun geldiği o an var ya, algı güçleşiyor hani, yavaşlıyor hareketlerin, göz kapakların ağır geliyor. Ama uyumamak için direniyorsun, neden? Her zaman "rüya"lar ütopik güzelliklerini sunmadı mı sana, "rüyalarının" olan her şey güzel değil miydi, nedir bu kaçış?
Birden bire "Daha ölmek zamanı değil!" dedi. Bir an öleceğimi düşündüm o öyle deyince, "Yok yok, olmaz!" dedim, "Daha hazır değilim, yapacak şeylerim var.". sen'li, ben'li, biz'li... Kim hazır ki ölüme? Belki yarın kim bilir. Bilmediğim bir yerin korkusu aslına bakarsan bendeki, belki keşfedilecek yerleri vardır, orada da hayata devam ediyorsak gidenlerle birlikte, hep seveceklerimizle.
Uyku demiştim ya hani, sanırım daha fazla tutamayacağım kendimi. Kimeyse artık inadım. uyuyunca geçer her şey merak etme demişti içerdeki. Bazen hak veriyorum ona, bazen de kızıyorum. anlaşmaya çalışıp giderken geçiyor işte zaman. Koca adam oldum bak!
Uyumak ya da uyanık kalmak. Artık bir önemi yok. Zira aynı durum, gecem de sen gündüzüm de sen. Hatta sanırım gerçek daha güzel. Hayal gücümün yetersizliği de diyebiliriz buna neden, rüyalarım sınıf atlayana kadar sadece çabucak görüşmek için güzeller, asla gerçek anılarla yarışamazlar! Sen benimle kal, hep benimle kal, hep yanımda kal! Rüyalarımda, gecelerimde ve bir gün cennetimde!
