Sessizliğin müebbedi çok zormuş anladım. Dayanılmaz olduğunu anladım. Keşke gelsen de diyemiyorum, burada olmanı o kadar istemiyorum ki… Şu sessiz renksiz geceyi aydınlatabilirdin evet ama kendini karartmaya değer mi? O kadar çok yalnız hissediyorum ki kendimi sensiz. Arkadaşlarla birlikteyken onlarda da hiç tat denen bir şey bırakmıyorum. Onun için kimsenin yanına çıkamaz olmuştum. Sen yokken kendi kendime kabuğuma saklanmışım. Anlatamam ki tek kelimeyle çok kötü hem de çok…
Hayatımda eskiye dair, eski yeni ne varsa hepsini yok edeceğim tek celsede bitireceğim olumsuzlukları hayatımdan. İşte o zaman ben yeniden doğacağım. En büyük kahkahalar yerleşecek yüzüme, serçeler geri gelecek bedenime onlarla birlikte ben de uçacağım sonsuzluğa.
