Hayatımda karşıma çıkan tüm beyaz yaprakları ressam edasıyla karalarken silgisiz olduğum gerçeğiyle yüz yüze gelip kağıtları buruşturup mahvetmişim; tükettiklerim hesap sormamış hala benden. Bundandır ki ölmezmişim. Sıkıştırılmış, sıkılmış, yerine oturmamış, sırıtmış sadece sırtını sağlama yaslamış şanslı bir pislikmişim ben. Ölüm bu yüzden gecikirmiş. Boş gelmişim, boş gidecekmişim; hep ararmışım, aradaymışım, aralarda arlanacakmışım.
