Bu gece nedense doğanın rengi soluk görünüyor. Ürpertici bir bakıştır sanki karanlığın varlığa bakışı. Düşünmek için hiç fırsatı olmayan her nefesin, korkutucu bir alışı var, adı belli değil, ama geceye damgasını vuran bu karanlığın, hükmünün var olduğu apaçık...
Nefeslerde kesik kesik alışların bir ismi olmalıydı ki amacın adı da olmalı, lakin korkunun gölgesi sarmış hayatın içindeki her bakışı, çaresiz hıçkırıklar gibidir her nefes alış, kim neye amaçlı ve hangi bakış nereye bakıyor. Belli değil.. Karanlık can alıcı mı? Aslında değil, canı almıyor ama, cana yaşama imkanı da tanımıyor. Nefesin boğazda, boğazın soluğunda düğümler birikmiş. Acaba sırada daha neler var?
Ruhlar nemlenmiş, hayata bakışlar umutsuz...
