Bu acı içime sığmaz oldu..Senden başka herkesin yakasına yapışıp "Bana yardım et!" demek istiyorum. "Al kalbimi sök, hafızamı sil, gözümü kör kulağımı sağır et" demek istiyorum.. Susuyorum.. Susuyorum çünkü hafızam senden başka bir şey hatırlatmıyor. Çünkü gözlerim hayalini silmiyor. Çünkü sesin kulaklarımdan gitmiyor. En acısı da dile gelmiyor bütün bunlar... İçimde birikip gözümden aktıkça koyu karanlıklarda çoğalıyor her damlada yok olmak yerine...
Ben değiştim artık biliyorum. Sana dünden hazır kapılarını açan kalbimin büyük duvarları var artık. Her şeye her söze inanamaz oldum. Tabularını yıkanları kınamıyorum. Her şeyin bir sebebi; yapanın aciz kaldığı bir nokta vardır mutlaka diyorum. Başıma gelmesin diye kınamıyorum… Aciz kalmamaya yemin ettim, yeminimi tutuyorum. "Sensiz yaşayamam" diye verdiğim sözü başka bir yeminle hükümsüz kılmaya çalışıyorum.
