Kendimize işkence çektirmeyi seviyoruz aslında… Bu durumda bunun bir işkence olduğundan bahsedemesek de aslında öyle…Evet, insanın insana yaptığını başka hiçbir canlı yapmıyor ne yazık ki…
Bunun bir çok örneği var, küçük ama tehlikeli bir işkence aleti, çalar saatlerden bahsediyorum efendim. Gerçi şimdi teknoloji artık çalar saat kullanımını modadan saymasa da, telefonumuza kurduğumuz alarmlar da aynı şekilde işlemiyor mu?
Hayır, bunu hiçbir şekilde daha iyi hale getiremeyiz, kulağımız çın çın uykumuzun en güzel yerini bölüyoruz çünkü.
Ben çok denedim, dedim “Ay bi' gün böyle heyecandan zıplayarak kalkacağım; çünkü alarm parçamı en sevdiğim şarkı yapacağım!”… (OLMADI!) O en sevdiğim şarkı, evet artık aramız eskisi gibi değil ne yazık ki…
Yine son ve en etkili tercih o kulağımı kendinden geçiren , beyin gıdıklayıcı (iyi bi şekilde değil), rahatsız edici zil sesleri oldu. Neyse sağlık olsun, onlar olmasa gideceğimiz yere geç kalacaktık sonuçta değil mi? Biraz iyimser olmak lazım!
