Sonuna kadar, aşkla!

Zaman ne de önemli, bir şeyleri yakalarken bir başka şeyleri yitirmek. Avcundaki kum tanelerini sımsıkı tutarken parmaklarının arasından sıyrılanlar... Bir yanda yitirdiklerinin üzüntüsü bir diğer yanda keşifler, deneyimler. İnsan olduktan, hisler olduktan sonra hayat tersinden de olsa aynı olurdu. Görüntü, yaş farkı, konum ya da herhangi bir neden engel olmazdı dünyaya. Sevgi zaman tanımaksızın anın tadını çıkarır mesela. Bir şeyleri yakalayınca sımsıkı sarılır ona, sonuna kadar, aşkla!

Özlersin, yeşil yanar...

Normalde gözüne hiç takılmayacak buruşturulup atılmış bir sigara paketine odaklanırsın, sonra hep durup dururken, alakasız anlarda ve aniden özlediğini fark edersin. Özlersin, bilirim. Ve sen özleyince, beni üzersin. Beni iki türlü de üzersin. Özlersin, yeşil yanar, karşıya geçersin.