Bazen yüzünü görmeden yapamadığınız arkadaşlarınız olur. Her dakika yanınızda olan, yanında durduğunuz. Sonra gün gelir göremezsiniz o yüzü. En ihtiyacınız olduğu anda yalnız kalmışsınızdır...
Yine düşünürsünüz onu, hiç aklınızdan çıkmayanı. Kötü bir şey gelmez aklınıza, sadece onunla geçirdiğiniz zamanları anımsar gülümsersiniz... Bilirsiniz o zaman dostluk nasıl da sıkı bir bağdır. Derken mesaj gelir, tüm duymak istedikleriniz tam da istediğiniz şekilde gözünüzün önüne serilir, gururlanırsınız; o hep olmadığını sandığınız çocukluğunuzdan gelen dostunuzun var olduğunu görünce...
Ve uyanırsınız, yine yalnız, hepsinden önemlisi onsuz... ÖZLEDİM! ESKİYİ ÖZLEDİM!
