Salıncak

Salıncakta sallanmak gibiydi yanında olmak.
Gözlerimi karartıyorsun, mutluluktan gülümseyemiyorum bile.
Yavaş çekimde, şeffaf noktalar var her yerde...   

Başını kaldır, bak ufuklara!

Ey uzaklardaki yitiksem gözlerinde şimdi, yalnızsan ve sessizlikte kaybolmuşsan, başını kaldır ufuklara bak bakabildiğin kadar uzaklara ve sakın unutma baktığın o ufukların ardında senin için atan bir kalp var. Şimdi kapa gözlerini, benim gibi ve yüreğini dinle, bil her yürek atımında orada olduğumu.

Sonuna kadar, aşkla!

Zaman ne de önemli, bir şeyleri yakalarken bir başka şeyleri yitirmek. Avcundaki kum tanelerini sımsıkı tutarken parmaklarının arasından sıyrılanlar... Bir yanda yitirdiklerinin üzüntüsü bir diğer yanda keşifler, deneyimler. İnsan olduktan, hisler olduktan sonra hayat tersinden de olsa aynı olurdu. Görüntü, yaş farkı, konum ya da herhangi bir neden engel olmazdı dünyaya. Sevgi zaman tanımaksızın anın tadını çıkarır mesela. Bir şeyleri yakalayınca sımsıkı sarılır ona, sonuna kadar, aşkla!

Özlersin, yeşil yanar...

Normalde gözüne hiç takılmayacak buruşturulup atılmış bir sigara paketine odaklanırsın, sonra hep durup dururken, alakasız anlarda ve aniden özlediğini fark edersin. Özlersin, bilirim. Ve sen özleyince, beni üzersin. Beni iki türlü de üzersin. Özlersin, yeşil yanar, karşıya geçersin.

Kabullen

Savaşmak her zaman doğru yol değil, bunu anla. Zorladıkça bir şeylerin ellerinde parçalandığını hissediyorsun, çoktan hallettiğini sandığın şeylerin bile. Olacak şey var, olmayacak şey var. Savaşarak değil kabullenerek geçmek lazım bazı şeyleri. Olmuyor, olmayacak; yetin. Olmuyor, olmayacak; vazgeç. Olmuyor, olmayacak; haddini bil. Kabullen ve rahatla. En derinini düşün, kendini düşün. Bütününe sen hakimsin sonuçta, olası sonuçları da en iyi sen tahmin edersin. Kaybedeceğini bildiğin bir savaşa girmek mi istiyorsun gerçekten? 

Ne sandın?

Aslına bakarsan, bunu okumanı istemiyorum.   

Tek bir kişi bazen bir şehri sevdirebilir.