Vakit gece yarısı, hüzün yağıyor üstüme. İnsanlar gelip geçiyor ve ben sadece duruyorum. Nefesinize odaklandığınız anlar vardır ya, otomatikten aldığınız ve bir daha otomatiğe bağlanamayacak gibi hissettiğiniz anlar, oradayız işte. Bir derin uçurum, hafif esen rüzgar, bir yanda özlem bir yanda ise korku. (D)üşüyorum.
