Ben değiştim artık biliyorum

Bu acı içime sığmaz oldu..Senden başka herkesin yakasına yapışıp "Bana yardım et!" demek istiyorum. "Al kalbimi sök, hafızamı sil, gözümü kör kulağımı sağır et" demek istiyorum.. Susuyorum.. Susuyorum çünkü hafızam senden başka bir şey hatırlatmıyor. Çünkü gözlerim hayalini silmiyor. Çünkü sesin kulaklarımdan gitmiyor. En acısı da dile gelmiyor bütün bunlar... İçimde birikip gözümden aktıkça koyu karanlıklarda çoğalıyor her damlada yok olmak yerine... 

Uğraşma benimle, zaten anlamıyorum

Bittiğim yerden yazmaya başladım yine, aklımdan geçenleri de aktaramadıktan sonra neye yarar ki yazmak? Neye yarar demişken söyleyeyim, ben bittikten sonra neye yarar? Neye yarar yokluğunda şarkı söylemek, neye yarar "o an"ı anlatamamak tüm heyecanıyla, neye yarar?