Buluttum gökyüzünde, güneşin hemen yanındaydım. Enerji doluydum sayende, capcanlıydım. Sonra damla oldum ayrıldım güneşimden, gökyüzümden hızla düştüm bir gemiye. Fark edilmeyecek kadar küçüktüm. İnsanlar vardı. Korktum kendimden, yapabileceklerimden, bilmem niye? Bazen cevap veremeyiz işte, öyledir. Öyle olmuştur. Gemiye tutunamadım korkumdan ve düştüm denize balık oldum. Rengimi güneşimden aldım. Yüzdüm doyasıya, karabalık arkadaşım oldu. Kafa dengi balık arkadaşlarımla açıldık enginlere. Yüzdük yüzdük ve büyüdük. Korkumu yendim ve "Şimdi anladım" dedim.
