Mevsimin kanatları altında rüzgarla yarışıyorum. Zaman yine aynı zaman. Her şey için, herkes için zaman, yine o zalim zaman. Anlatıyorum, anlaşılamıyorsam eksiklik ya bende, ya da beni kendine doğru çekende, yeryüzümde. Her kimde olursa olsun sonuçta dışarıda kar yağıyor. Ne zaman bu cümleler bahar'a veya yaz'a düşer, işte o zaman ben de suya bir kar tanesi.
15 Şubat 2015 Pazar
Bir sevdan varsa eğer sıkı sarıl ona!
Hayatın gözyaşları damlıyor her bir an, tane tane…
Düşen her bir damla, yürekten kopup atılan bir dert aslında; seneler geçtikçe zamanın iz bıraktığı yolları izleyip yere düşerken farkında olmadan rahatlatan.
Hayat bir sınama tüm yaşayan varlıklara. Bir şeyler tamken bir şeyler muhakkak eksik kalır, adaletten yoksun saydığımız yaşamın temel kuralı işte... Gülümseme ne kadar duyulan mutluluğun ifadesiyse ağlayan gözler de ezilen yüreklerin. Kâh gülerken kâh ağlamak bundandır belki de kim bilir?
Kaydol:
Yorumlar (Atom)