Hayatını ne kadar doldurursan doldur, olmaz. İnsan sevdiğini özler, Hoşça falan da kalamaz. Bazen yanındayken bile özlersin, kalkmış diyorsun ki "uzakta ama iyi" olabiliriz. Sen ol, sen hep iyi ol, nerede olursan ol, iyi ol.
Bugün yine uyandım kokunla ve renginle. Sahi bu senin rengin miydi yoksa her renk mi sendin bilemedim. Bazen acının kırmızısı bazen karanlığın siyahı, hep sendin. Önüm, arkam, sağım, solum sen; aşk, sevgi, nefret yine sen. Aslında duyamam seni, duyumsayamam ama, düşüncen yetiyor, derken günüm de bitiyor.
İçimdeki onca kalabalığa rağmen yalnızım... Yağmur yağıyor bugün yine içimde. Toprağını ıslatıp beslemek istiyor, benim kuruyup gitmemin bir zararı yok. Sen hoşça kal, ben kalamıyorum.
