Uzun yürüyüşler lazım

Demek istediğim, dinleyelim. Uzun yürüyüşler lazım bu şarkı için -haddinden uzun. Araba farları da parlayacaksa eğer yürüdüğümüz yolda, eksik olan şey belli: Yağmur yağmalı. Gece olmalı. Sana gelmeliyim. Seni her gün görmek istediğime dair 5. mektubumu da yazdım. Onlar da yanımda olmalı tabii, daha sonrasında...

Son |Dilan Gül

Solumda duran sızıyı hiçbir şey dindiremiyor! Kanar durur içinde bir şeyler ilacı sen olmayınca. Çok küçük şeylerin bile gerçekleşmesi için gecelerce yalvarırsın, yakarırsın karşılığı ne olursa olsun ödemeye hazırsındır.

Göz bebeklerindeki çığlıklar

Bazen yalnızca seni izlerken gözyaşlarım gelip perdeliyor göz bebeklerimi. Bilmiyorum o zamanlar anlayabiliyor musun aklımdan geçenleri? Aslında ben hiçbir zaman beceremedim gözlerimle konuşmayı ve göz bebeklerindeki çığlıklar dışında duyamadım, anlayamadım hiç kimseyi, aklından ne geçtiğini, ne söylemek istediğini…

Saat gecenin 4'ü

Saat gecenin 4’ü. Şimdi milyon kaçıncı kez gözlerindeki parıltı gideriyor yalnızlığımı. Yerli yersiz mutlu oluyorum söylediğin sözler güldürüyor yüzümü. Gülüşünle, ellerimi başımın altına alıp yıldızları izliyorum, sanki seni çiziyorlar gökyüzüne. Masum bi' yıldız kayıyor gökyüzünden, seni dilemem için belki kendi hayatını feda ediyor hayallerime. Nasıl sevmişsem, güneşin doğuşunu hızlandırıyor kapkaranlık gökyüzü. Hayal ettiğim o gülüşün, güneşle ışıl ışıl gözlerimi alıyor.

Hayalim

Bir çocuğa ne kadar seviyorsun dediğinde, açıp elini iki yana; "İşte bu KADAR!" derkenki o masum sevgiyi bulmaktı...

Eksik |Dilan Gül

Ayakta durmakta o kadar zor güçlük çekiyorum ki anlatamam, yaşayamıyorum. Ben aslında yaşamakta güçlük çekiyorum, mutlu gibi görünmekten, yalan gülümsemelerden yorgunum. Gözlerine teslimim. Yapamıyorum yalnız olmuyor hiç bir zorlukla baş edemiyorum. Kalbimin yalnız yaşamak için attığını bilmek yetmiyor bir başkasının kalbinin de benim için attığını bilmek istiyorum. Bilmek istersen; ben artık yaşayamıyorum...

Kaybetmeyi sevmem, ama kaybederim

Kaybetmeyi sevmem, ama kaybederim. İnsanın istedikleri her zaman da olmaz derler ya, bende o "da" fazlalık, "her" de yanlış kullanım sanırım. Dolduramıyorum zihnimi, susturamıyorum sesleri.

Kafanızda kaç kişi var sizin? Benim üç. Eskiden iki derdim oysa. Derdim ki biri iyiliği temsil ediyor; diğeri ise kayalık bir arazi, safi kötülük bazen, bazen de yarını düşlemekten ya da dünü düşünmekten bugünü yaşayamayan biri sadece. Ama hayır, kişilikler öyle kolay ayrılmıyormuş. Nasıl mı peki?