Medeniyetin ve toplu yaşamın gerektirdiği ihtiyaçları karşılamak adına bir ömrü heba ediyoruz. Bir taraftan idealist olup kurallara karşı durmaya çabalarken diğer yandan bakmışız ki bu kurallara hizmet ediyoruz. Zaman, kültür, toplum ya da aslında herhangi bir konu üzerinde düşünmek bile boşa bir çaba gibi geliyor bazen. Sonunda ölümün olduğu ve her şeyin bir gün biteceği düşüncesi bile bundan soğutabilir insanı. Her insanın kendini ayrı ayrı farklı ve önemliymiş gibi hissetmesi, anlam veremediğim konulardan biri. Fazla görmek ya da bilmek nasıl zarar verici insana aslında. Düşünce genişledikçe fiziksel dünyanın sınırlarıyla karşı karşıya kalıyor insan.
