Durdu ve ağlamaya başladı. Kodlanmıştı oysa güçlü olmak ona en başından. Sahi, ona soran olmuş muydu? İnsanların boktan nedenlerle ağlayabildiği bu dünyaya neden susmak zorunda olarak gelmişti. Bu yüzden her yalnız kaldığında anı parçalarını ortaya döker ve ağlardı. Hayatı nasıl bölersiniz siz? O müzikleri seçmişti. O yüzdendi belki de bazı gruplara takıntısı. Olumsuz yanları yok muydu bunun peki? Olmaz mı.
Sesler insana huzur verir bir yerden sonra. Ya da belki bende böyle işliyor olay bir yerden sonra. Sen konuş, tüm mutluluk parçalarım zihnimde canlansın. Tamamen mutlu olabiliyor musunuz siz sahi? Yaşanan "mutlu edici" olaylar oda spreyi tadında artık. Bu onların derece ya da kıymetleri ile ilgili değil, bir şeyleri yok edemeyip anca bir süre gölgelemeleri ile ilgili.
Olmuyorsa olmuyordur, zorlamamak lazım bir yerden sonra.
