Can Bonomo - Sar Hüzünleri Başa #KaraKonular

 

Övmeye hakkım olacak kadar dinledim bence. İlk halini de sevmiştim ama bu başka olmuş. Albüm de albüm hani, sıradan tüm şarkıları mı paylaşacağım ne yapacağım bilmiyorum.

İlk hali derken: Can Bonomo - Sar Hüzünleri Başa 

Benden geriye say

Müzik ruhun gıdası: Salvatore Lo Presti - Between Two Stars

"Olmak" ne kadar kısa ama ne kadar yoğun bir ifade, değil mi? Küçükken kurduğumuz hayallerde, oyunlarda "oluyorduk" hep. Algılarımız kadar basitti hayat. Görmediğimiz ağlara takılmıyordu zihnimiz ve biz, "oluyorduk". Bazen en büyük hedef, bazen en büyük kaçınım; sonsuz bir devinimde söyleyişten bir adım ilerleyemeyişimizin kökü bu aslında, "olmak". Birbirimizi gözlemekten, yarınları planlamaktan ve gibi'likten bir türlü "olamadık" biz. Hep farklı şeyler umduk, hep "fark"ı yaratmayı hayal ettik ve savrulup durduk; yorulduk... Olamadık. 

Yeni ve/veya yine bir ocak

Kendimizi bi' rahat mı bıraksak artık? Daha derine kazmasak, daha geriye gitmesek, daha çok düşünmesek aynı konular üstüne mesela. Kendi özgürlüğümüzü kendimiz yere çakmasak ve kendimizi boğmasak? Bıraksak ve hayat sürmeye devam etse. Biz de bir kez olsun cidden sıfırdan başlasak. Eskilerin üstüne kura kura yıkılan yıllar biraz sıktı zira...

Bir gün biriyle son kez ayrılabiliriz ve bunun farkında bile olmayabiliriz. O halde neden sevgimizi bile bir plan program dahilinde dağıtmaya çalışıyoruz? Her şey geçecek ve her şey için bir gün geç olacak. O halde "mantıken" saçma da gelse söylememeli miyiz içimizdekileri artık? Duygu ve düşünce hamallığına ne gerek var? Hem belki bize saçma gelen karşımızdakine o an çoook iyi gelecek?

Konuşmak istemelere, yanlıştan kaçınıp susanlara; bekleyenlere... Anca yazalım böyle alakasız yerlere...

Kumdan Kaleler

Nereden başlamalı?
Sanattan mı? Yaratılıcıktan? Duygudan?
Amaçtan? Sonuçtan? Ya da yöntemin kendisinden?
Benzerliklerden? Farklılıklardan? Bizlerden?

Fırsat buldun, dök içini!

Bu hafta tiyatroda ödül konuşması yapmamız istenmişti. Önce "Yazıp oynasam mı?" dedim, sonra "Yazıp, yönetip oynasam mı?" dedim. Versiyonlarıyla aklımda uyarlanabilir bir hikaye varken her alana saldırmak istesem de teşekkür kısmı uzadıkça hayali karakterler artıyordu ve gerçeklikten uzaklaşmak duygudan da çıkarıyordu beni. Sonuç olarak yazdığım bir eserden ödül almaya karar verdim ve metnimi hazırladım. Şimdi de buraya koyuyorum evet, çünkü mesaj veremeden duramadığım bir yazı oldu.

Hayatını ne kadar doldurursan doldur

Hayatını ne kadar doldurursan doldur, olmaz. İnsan sevdiğini özler, Hoşça falan da kalamaz. Bazen yanındayken bile özlersin, kalkmış diyorsun ki "uzakta ama iyi" olabiliriz. Sen ol, sen hep iyi ol, nerede olursan ol, iyi ol. 

Kalmadı

Gelecek diyoruz, güzel günler gelecek. Bekliyoruz. Kendi kendine gelen tek şey var, o da ölüm... Ne haddimize onu unutuyoruz? Zamanmış, vakit varmış; hiçbir şeye yetecek zaman yok, kalmadı.