Düşü(nemi)yorum

Zaman duruyor. Akmıyor artık.

Ruhumun orta yerinde bir patlama oldu, içime çöküyorum.

Düşünmeye çalışıyorum...

Ben... Ben artık düşünemiyorum.

Artık sadece (d)üşüyorum.

Ey hayat, canımı acıtma artık

Hiçbir gücünüzün olmadığını fark etmek ne acı. Evimde, odamda, ne zaman başımı kaldırsam bir çivi gibi alnımın ortasında, ne zaman bir yana dönsem kader gibi ömrümün rotasında bu his. Bugün bir hayalim daha bağlandı darağacına, yüreğim sızlaya sızlaya sızlaya izledim sehpanın itilişini. Asılan her hayal, ölüme giden yüzlerce umuttu aslında. Kayboldu rüyaların renkli daveti. Sessiz duvarlarda bir teselli ararken çığlıklar kurşuna dizildi dudaklarımda. Kayboldu bakışlarım titrek mum ışığında. Bilemedim ne yanı düşer aydınlığa, ne yanı karanlığa? Ne zaman ve nerede varırım ki ışığa? Varmak ister miyim? Bir yol gerçekten kaldı mı? "Ey hayat, canımı acıtma artık!" dedikçe canım daha çok yandı. Canım, daha çok yandı. Bir yanım sana koşmak istiyor delice, bir yanım ardından bakıyor çaresizce. Yanıyor her bir yanım, gözyaşımın gücü yetmiyor alevleri söndürmeye, nasıl biter ki bu işkence? Zaman kayıp gidiyor ellerimden, tutamıyorum.

Damon Albarn - The Nearer The Fountain, More Pure The Stream Flows

yarınlar yok gibi

Müzik ile başlayalım: Mor ve Ötesi - Anlatamıyorum (en altta YouTube bağlantısı da gömülü, tüm susmak zorunda hissettiklerimize ve tüm yüklerimize gelsin)

Sürekli yanlış yapıyormuşum gibi hissediyorum. Ulan şu an acaba neyi yanlış yapıyorum demekten o kadar yoruldum ki... Bunun nasıl kötü bir şey olduğunu sana anlatamam.

Evet, Nuh Tepesi filminden... Dönüyor zihnimde ilgili kısımdaki konuşma. 

Neyse... Bazen uzun uzadıya seneleri düşünürken bazen yarınlar yok gibi geliyor. Sonra fark ediyoum, gibisi fazla, yarınlar yok. Ötelediğimiz her şeyin erişilebilir bir mesafede olması sadece bir sanrı. Doğru zaman, doğru hal diye diye iteklediğimiz anlara erişebilecek miyiz gerçekten? Yarın diye diye bugünü öldürmekten bıkmadık mı?

Zaman geçti, bazı şeyler geçmedi

- Eee ne kararlar verdin bakalım?

Söyleyince büyüsü kaçar, boş ver.

- Tutamayacağın sözler verdin yine kendine değil mi?

Yoo, tutacağım. Yani... Çoğunu tutacağım.

- Hepsini değil.

Sessizliğin ağırlığı

Yaşarken, düşünürken, yazarken çalıyordu: Secession Studios - Heart of Darkness 

Hayal kurmak tehlikeli şey. İnanmak, istemek, beklemek tehlikeli şeyler. Bildiğini sandığın yolların kıvrımlarına çarparken dağılmamaya çalışırken bulabiliyorsun kendini. 

Dinle... 

Can Bonomo - Sar Hüzünleri Başa #KaraKonular

 

Övmeye hakkım olacak kadar dinledim bence. İlk halini de sevmiştim ama bu başka olmuş. Albüm de albüm hani, sıradan tüm şarkıları mı paylaşacağım ne yapacağım bilmiyorum.

İlk hali derken: Can Bonomo - Sar Hüzünleri Başa