Aksi aslını değerli kılar

Aksi aslını değerli kılar; var olanın kıymeti yok olabileceği ihtimalinin keşfiyle artar. Basitinden başlayalım, nefes almak. Sınırlandırılmadıkça ne kadar kıymetli olduğunu anlayamamamız ayrı garip, bunu farkında olmadan yapabiliyor olmamız ayrı. Bu denli "doğal" bir şey acı verse mesela, nasıl yaşardınız düşündünüz mü? Tecrübe ettiniz mi ya da her nefes alışınızda bir acı/ağrı? Bazı şeyleri "doğru" anlamak için önce unutmamız gerekiyor. O nefesin kıymetini bilmek için sıkışıp kalmak, ya da her nefeste göğüs kafesinin aleyhinize çalışması gerekiyor. Ancak o zaman "normale" dönünce nefes aldığın için bile mutlu olabilmeyi öğrenebilirsiniz. Yoksa anca "lafügüzaf..." der geçersiniz. 

İyi geceler gökkuşağım!

Rüyalarınızın nereden geldiğini düşünür müsünüz? Gününüzün (ya da düşüncelerinizin) çeşitli kısımlarının birleşimlerinden çıkan bir ürünün bizi şaşırtması oldukça garip ama bir o kadar da güzel bir şey...

Sanki sana dokunsam

Sanki sana dokunsam kazandığım tüm fırsatları kaybedeceğim ve o büyü bozulacak... Bir gözün bu kadar güzel olabileceğini, bir tenin bu kadar güzel kokabileceğini o gün anladım. Sevmek bu kadar güzel olabilir mi gerçekten? Sevip de ağlamak, sevmeyen bir yüreğin gülmelerinden daha doyumsuzmuş meğer; nereden bilebilirdim böyle olacağını? Hiç bitmeyecek bir film gibi her şey. Seninle yaşadıkça bundan önceki hayatımı nasıl yaşadım acaba diyorum kendi kendime. 

İçim acıyor, ben iç kanamalı bir hastayım

Dur dünya, savruluyorum; o kadar hızlı değiştiriyorsun ki yetişemiyorum insanlarına. Konuşmak, bağırmak, ağlamak istiyorum. Belki bir omuz, belki de sadece bir çift göz. Olmuyor, kalamıyorum yalnız; geliyorlar dört bir yandan, kuşatılıyorum düşünceler tarafından.

Aramıyorsun sahi?

Aramıyorsun sahi? Ben de olmasam görüşemeyeceğiz, hoş böyle de anca rüyalarda; olsun, yeterince yaratıcıyım ben. Senle sensiz yaşıyorum ya, hem zor hem de kolay aslında. Seni üzemem gibi geliyor, dans ederken ayağına da basmam! Evet hiç dans etmedik ama etsek de basamam işte.

Müziklerde buluyorum seni, hangi müzikler deme, şarkıları söylesem dayak yeme tehlikem var... Şaka şaka sadece pek de alakalı değil, özdeşleştiğin zamanın müziklerinden bahsediyorum. Ya da bugünkü gibi "Geç Kaldım". Sahi ne çok şeye geç kaldım ben, affet. Yine özür faslına geçtiğimize göre evet, özledim...

İsyan dolu kırılım

Çözülemeyen sorunları dert edinmemeye dayalı "yaşama savaşı"m, varlığımın gereksizliğinin idrakiyle beyaz bayrak sallıyor. Eskiden bir inadına mutlu olma, ya da uğruna savaşma gibi huylarım vardı lakin yaralandıkça insan susmaya ve gitmeye yol aramaya başlıyor. Umarım yolculuğum tez olur da hem ben hem etraf rahatlar.

Nemlenmiş ruhlar

Bu gece nedense doğanın rengi soluk görünüyor. Ürpertici bir bakıştır sanki karanlığın varlığa bakışı. Düşünmek için hiç fırsatı olmayan her nefesin, korkutucu bir alışı var, adı belli değil, ama geceye damgasını vuran bu karanlığın, hükmünün var olduğu apaçık...