Taşanlar

Önce müzik: Zbigniew Preisner - To Know (en altta YouTube videosu olarak da var)

Jack Gilbert'in bir şiiri ile giriş yapalım, taşıran son damla olarak burası onun hakkı.

Kalbi anlamak için kalbin bildiklerini sökmedik mi?

Ancak sabahı yeniden tanımladıktan sonra kavuşmadık mı, karanlık gecelerin ardındaki sabaha?

Tek bir yıldızı görmek için,

Unutmalıyız bütün takımyıldızlarını

İlet(iş)im Çağı

Hepimiz kendi hikayelerimizi yaşıyoruz. Kendimizi önemli hissetmek istiyoruz bazen, bazense kalabalıklar içerisine karışıp sorumluluklarımızdan kaçmak. Sıkça değişiyor, dönüşüyor, sonunda "bir anda" duruluyoruz. "Değiştim" demek kolayken "Değişeceğim" demek ne denli zor aslında. Değiştirmek istediklerimiz ve belirtebildiklerimiz "zaten istediğimiz" bazı rutinlerin hayatımıza adaptasyonundan ibaret, ama "Değiştim!" dedirtenler hiç de planladığımız şeyler değil. "Ama devir değişti!" dediğinizi duyar gibiyim (yoo değilim...), peki bundan sonra hiçbir şeyin değişmeyeceğini düşünmenizin nedeni ne?

VVN · VVN - Last Chapter In Time, First Chapter In Eternity

Enerjimiz tükenene kadar

Gelecek pek de gelmeyen bir şey, biz de bugünde oyalanmaya çalışıyoruz. Artıları ve eksileriyle yaşarız hayatı derken bulunduğumuz zemine bakmayı unutuyoruz bazen. Hayaller yerde değil sonuçta, değil mi? Çeviride kaybolması mümkün bir cümle zihnimde dönüp duruyor şu sıra, bir tweet aslında. Someone said there's a difference between being happy and being distracted from sadness and I felt it. 

Elbet bir gün

- Taşmaz mısın sen hiç?

- Anlamadım?

- Ya da anlamak istemedin.

Biraz daldan dala

Gün gelir, düşüncelerine bile söz geçiremez, deliliğin kıyılarında çıplak ayak dolanıyor gibi bir hissedersin. Kendine yabancılaşan sen ve aynı zamanda her hareketin daha da belirginleşmesi... Nefes alıp verişini bilinçli yapmaya başladıktan sonra bu işi arka plana atamayacakmış gibi hisseder misin sen de hiç?

Tik tak

Zihnin ritmi bozulur mu? Zamanı kırılır, algısı bulanıklaşır mı? Sahi, sevdiğimiz müzikleri aslında sadece zihnimizde senkronu tuttuğu için mi seviyoruz?